fær · Yrða: íslensk orðabók

persóna

flinkur, góður (í e-u, að gera e-ð)

hún er mjög fær læknir

sem hægt er að fara um

fjallvegurinn er sjaldan fær á veturna

það var ekki fært norður um helgina

mögulegur

sjá sér (ekki) fært að <mæta>

geta ekki mætt

ég bauð honum í veisluna en hann sá sér ekki fært að koma

vera fær um að <elda matinn>

geta eldað matinn

vera fær í flestan sjó

treysta sér í hvað sem er

Orðasvið og samstæður

færni

hæfileikar

færð

Samstæður