hæka
nafnorðkvenkyn
bragfræði
einfalt ljóð í þremur línum, upprunnið í Japan
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hæka
hækan
Þf.
hæku
hækuna
Þgf.
hæku
hækunni
Ef.
hæku
hækunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
hækur
hækurnar
Þf.
hækur
hækurnar
Þgf.
hækum
hækunum
Ef.
hækahækna
hækannahæknanna