hrikta
sagnorð það
1
gefa frá sér skrölthljóð, braka hátt
það hriktir í <hurðinni>
þegar hvasst er úti hriktir í húsinu
2
það hriktir í <samstarfi þeirra>
það er ágreiningur eða erfiðleikar í samstarfi þeirra
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrikti
hrikti
önnur persóna
hriktir
hriktir
þriðja persóna
hriktir
hrikti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hriktum
hriktum
önnur persóna
hriktið
hriktuð
þriðja persóna
hrikta
hriktu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrikti
hrikti
önnur persóna
hriktir
hriktir
þriðja persóna
hrikti
hrikti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hriktum
hriktum
önnur persóna
hriktið
hriktuð
þriðja persóna
hrikti
hriktu
nafnháttur
hrikta
sagnbót
hrikt
lýsingarháttur nútíðar
hriktandi
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
hriktir
hrikti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
hrikti
hrikti