Yrða

hrinda

sagnorð þágufall
1
ýta e-m/e-u (svo að hann/það detti)
ég hrinti borðinu um koll
hann reyndi að hrinda henni niður stigann
hún hrinti honum frá sér
hann reiddist og hratt henni frá sér
2
hrinda hurðinni upp
opna hana harkalega
allt í einu var útihurðinni hrundið upp
hann hratt upp hurðinni og gekk inn
3
ýta báti út í sjó
þeir hrintu bátnum á flot
4
koma (e-u) í framkvæmd, af stað
hrinda <umræðunni> af stað
lögreglan hefur hrint af stað átaki gegn ölvunarakstri
hrinda <hugmyndinni> í framkvæmd
verkinu verður hrint í framkvæmd í næsta mánuði
5
beina (e-u) burt
regnjakkinn hrindir frá sér vatni
6
hrinda <árásinni>
stöðva árásina (með mótaðgerðum)
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrindi
hrintihratt
önnur persóna
hrindir
hrintirhrast
þriðja persóna
hrindir
hrintihratt
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hrindi
hrintihryndi
önnur persóna
hrindir
hrintirhryndir
þriðja persóna
hrindi
hrintihryndi
nafnháttur
hrinda
sagnbót
hrint
sagnbót
hrundið
lýsingarháttur nútíðar
hrindandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hrind
hrintu
hrindið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hrindirðu
hrintirðuhrastu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hrindirðu
hrintirðuhryndirðu