Yrða

hrina

nafnorðkvenkyn
1
lota af vindi, óveðri, eldgosi eða jarðskjálfta
hrinunni lauk með tveimur litlum skjálftum
ég sat af mér verstu hrinurnar í bílnum
2
mörg tilfelli í röð af -eu
hrina innbrota hefur gengið yfir borgina í vor
hrina sprengjuárása
3
lota í boltaleik
Skotar unnu fyrstu hrinuna
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • í hrinu
  • með hrinum og háhljóðum
  • með hrinum og kalli
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hrina
hrinan
Þf.
hrinu
hrinuna
Þgf.
hrinu
hrinunni
Ef.
hrinu
hrinunnar