Yrða

hringa

sagnorð þolfall
hringa sig
beygja líkamann í hring
kötturinn hringaði sig á mottunni
→ sjá: hringast sagnorð, hringaður lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • hringa sig niður í bólið sitt
  • hringa sig saman
  • hringa sig saman eins og hundur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hringa
hringaði
önnur persóna
hringar
hringaðir
þriðja persóna
hringar
hringaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hringi
hringaði
önnur persóna
hringir
hringaðir
þriðja persóna
hringi
hringaði
nafnháttur
hringa
sagnbót
hringað
lýsingarháttur nútíðar
hringandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hringa
hringaðu
hringið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hringarðu
hringaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hringirðu
hringaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
hringaður
hringuð
hringað
þolfall
hringaðan
hringaða
hringað
þágufall
hringuðum
hringaðri
hringuðu
eignarfall
hringaðs
hringaðrar
hringaðs