muna1
sagnorðþolfall
hafa (e-ð) fast í minni sér
ég man ekki lengur vísuna
mundu að slökkva ljósið
manstu símanúmerið hjá bankanum?
muna eftir <henni>
ég mundi ekki eftir afmælinu hennar
hún mundi eftir að loka glugganum
hann man óljóst eftir leigubílstjóranum
muna ekki til þess
muna ekki eftir því
ég man ekki til þess að tækið hafi nokkurntíma bilað
ég skal muna <honum> þetta
ég gleymi ekki því sem hann gerði eða sagði í óþökk minni, mér til miska eða skapraunar