Yrða

snarka

sagnorð það
gefa frá sér bresti eins og þegar viður brennur
það snarkar í <eldinum>
það snarkaði í heitri feiti á pönnunni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snarka
snarkaði
önnur persóna
snarkar
snarkaðir
þriðja persóna
snarkar
snarkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
snarki
snarkaði
önnur persóna
snarkir
snarkaðir
þriðja persóna
snarki
snarkaði
nafnháttur
snarka
sagnbót
snarkað
lýsingarháttur nútíðar
snarkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
snarka
snarkaðu
snarkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snarkarðu
snarkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
snarkirðu
snarkaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
snarkaður
snörkuð
snarkað
þolfall
snarkaðan
snarkaða
snarkað
þágufall
snörkuðum
snarkaðri
snörkuðu
eignarfall
snarkaðs
snarkaðrar
snarkaðs