snarka
sagnorðþað
gefa frá sér bresti eins og þegar viður brennur
það snarkar í <eldinum>
það snarkaði í heitri feiti á pönnunni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snarka
snarkaði
2.p.
snarkar
snarkaðir
3.p.
snarkar
snarkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
snörkum
snörkuðum
2.p.
snarkið
snörkuðuð
3.p.
snarka
snörkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
snarkast
snarkaðist
2.p.
snarkast
snarkaðist
3.p.
snarkast
snarkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
snörkumst
snörkuðumst
2.p.
snarkist
snörkuðust
3.p.
snarkast
snörkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
snarki
snarkaði
2.p.
snarkir
snarkaðir
3.p.
snarki
snarkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
snörkum
snörkuðum
2.p.
snarkið
snörkuðuð
3.p.
snarki
snörkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
snarkist
snarkaðist
2.p.
snarkist
snarkaðist
3.p.
snarkist
snarkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
snörkumst
snörkuðumst
2.p.
snarkist
snörkuðust
3.p.
snarkist
snörkuðust
Nh.
snarka
Sagnb.
snarkað
Lh. nt.
snarkandi
Nh.
snarkast
Sagnb.
snarkast
Lh. nt.
snarkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
snarka
snarkaðu
snarkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snarkarðu
snarkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
snarkiði
snörkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snarkirðu
snarkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
snarkiði
snörkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snarkastu
snarkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
snarkistu
snarkaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snarkaður
snörkuð
snarkað
Þf.
snarkaðan
snarkaða
snarkað
Þgf.
snörkuðum
snarkaðri
snörkuðu
Ef.
snarkaðs
snarkaðrar
snarkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
snarkaðir
snarkaðar
snörkuð
Þf.
snarkaða
snarkaðar
snörkuð
Þgf.
snörkuðum
snörkuðum
snörkuðum
Ef.
snarkaðra
snarkaðra
snarkaðra