vanþóknun
nafnorðkvenkynvan-þóknun
það að hneykslast á e-u, það að líka e-ð illa
hann gat ekki leynt vanþóknun sinni á fyrirlestrinum
hún horfði á fötin hans full vanþóknunar
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vanþóknun
vanþóknunin
Þf.
vanþóknun
vanþóknunina
Þgf.
vanþóknun
vanþóknuninni
Ef.
vanþóknunar
vanþóknunarinnar