Yrða

vanvirkur

lýsingarorðvan-virkur
sem hefur ekki fulla virkni
vanvirkur skjaldkirtill
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanvirkur
vanvirk
vanvirkt
Þf.
vanvirkan
vanvirka
vanvirkt
Þgf.
vanvirkum
vanvirkri
vanvirku
Ef.
vanvirks
vanvirkrar
vanvirks
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanvirkari
vanvirkari
vanvirkara
Þf.
vanvirkari
vanvirkari
vanvirkara
Þgf.
vanvirkari
vanvirkari
vanvirkara
Ef.
vanvirkari
vanvirkari
vanvirkara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanvirkastur
vanvirkust
vanvirkast
Þf.
vanvirkastan
vanvirkasta
vanvirkast
Þgf.
vanvirkustum
vanvirkastri
vanvirkustu
Ef.
vanvirkasts
vanvirkastrar
vanvirkasts