Yrða

vanvirða

sagnorð van-virða þolfall
sýna (e-m/e-u) óvirðingu, lítilsvirða (e-n/e-ð)
ferðamenn vanvirtu kirkjuna með því að skilja eftir rusl þar
hann móðgast þegar trú hans er vanvirt
Orðasambönd
Orðasambönd
  • vanvirða sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vanvirði
vanvirti
önnur persóna
vanvirðir
vanvirtir
þriðja persóna
vanvirðir
vanvirti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vanvirði
vanvirti
önnur persóna
vanvirðir
vanvirtir
þriðja persóna
vanvirði
vanvirti
nafnháttur
vanvirða
sagnbót
vanvirt
lýsingarháttur nútíðar
vanvirðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
vanvirð
vanvirtu
vanvirðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vanvirðirðu
vanvirtirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vanvirðirðu
vanvirtirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vanvirtur
vanvirt
vanvirt
þolfall
vanvirtan
vanvirta
vanvirt
þágufall
vanvirtum
vanvirtri
vanvirtu
eignarfall
vanvirts
vanvirtrar
vanvirts