Yrða

vanvirða

sagnorðvan-virðaþolfall
sýna (e-m/e-u) óvirðingu, lítilsvirða (e-n/e-ð)
ferðamenn vanvirtu kirkjuna með því að skilja eftir rusl þar
hann móðgast þegar trú hans er vanvirt
Orðasambönd
Orðasambönd
  • vanvirða sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanvirði
vanvirti
2.p.
vanvirðir
vanvirtir
3.p.
vanvirðir
vanvirti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vanvirði
vanvirti
2.p.
vanvirðir
vanvirtir
3.p.
vanvirði
vanvirti
Nh.
vanvirða
Sagnb.
vanvirt
Lh. nt.
vanvirðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
vanvirð
vanvirtu
vanvirðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vanvirðirðu
vanvirtirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vanvirðirðu
vanvirtirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vanvirtur
vanvirt
vanvirt
Þf.
vanvirtan
vanvirta
vanvirt
Þgf.
vanvirtum
vanvirtri
vanvirtu
Ef.
vanvirts
vanvirtrar
vanvirts