vantraust
nafnorðhvorugkynvan-traust
1
það að treysta einhverjum/einhverju ekki, skortur á trausti
hann sýnir nýja starfsmanninum fullmikið vantraust
2
yfirlýsing um að e-m sé ekki treyst, vantrauststillaga
bera fram vantraust á <stjórnina>
lýsa vantrausti á <ráðherrann>
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vantraust
vantraustið
Þf.
vantraust
vantraustið
Þgf.
vantrausti
vantraustinu
Ef.
vantrausts
vantraustsins