Yrða

vantrúaður

lýsingarorðvan-trúaður
1
sem trúir ekki eða er tortrygginn
ég hef efasemdir um að henni sé alvara
2
sem trúir ekki á guð, sem er ekki trúaður
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
efasemdir
Samstæður
Orðasambönd
  • vera vantrúaður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vantrúaður
vantrúuð
vantrúað
Þf.
vantrúaðan
vantrúaða
vantrúað
Þgf.
vantrúuðum
vantrúaðri
vantrúuðu
Ef.
vantrúaðs
vantrúaðrar
vantrúaðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vantrúaðri
vantrúaðri
vantrúaðra
Þf.
vantrúaðri
vantrúaðri
vantrúaðra
Þgf.
vantrúaðri
vantrúaðri
vantrúaðra
Ef.
vantrúaðri
vantrúaðri
vantrúaðra
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vantrúaðastur
vantrúuðust
vantrúaðast
Þf.
vantrúaðastan
vantrúaðasta
vantrúaðast
Þgf.
vantrúuðustum
vantrúaðastri
vantrúuðustu
Ef.
vantrúaðasts
vantrúaðastrar
vantrúaðasts