Yrða

veifa

sagnorðþágufall
1
sveifla (e-u)
börnin veifuðu litlum fánum
2
hreyfa höndina (einkum í fagnaðar- eða kveðjuskyni), vinka
hann kom auga á okkur og veifaði
páfinn veifaði til fólksins
hún veifaði til þjónsins
<það fór að rigna> eins og hendi væri veifað
það fór að rigna skyndilega, snögglega, fyrirvaralaust
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
handahreyfingar
Samstæður
Orðasambönd
  • eins og hendi sé veifað
  • hafa léttum hala að veifa
  • hafa þungum hala að veifa
  • veifa að
  • veifa frá
  • veifa hendinni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veifa
veifaði
2.p.
veifar
veifaðir
3.p.
veifar
veifaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veifi
veifaði
2.p.
veifir
veifaðir
3.p.
veifi
veifaði
Nh.
veifa
Sagnb.
veifað
Lh. nt.
veifandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
veifa
veifaðu
veifið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
veifarðu
veifaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
veifirðu
veifaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
veifaður
veifuð
veifað
Þf.
veifaðan
veifaða
veifað
Þgf.
veifuðum
veifaðri
veifuðu
Ef.
veifaðs
veifaðrar
veifaðs