Yrða

veifa

sagnorð þágufall
1
sveifla (e-u)
börnin veifuðu litlum fánum
2
hreyfa höndina (einkum í fagnaðar- eða kveðjuskyni), vinka
hann kom auga á okkur og veifaði
páfinn veifaði til fólksins
hún veifaði til þjónsins
<það fór að rigna> eins og hendi væri veifað
það fór að rigna skyndilega, snögglega, fyrirvaralaust
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
handahreyfingar
Samstæður
Orðasambönd
  • eins og hendi sé veifað
  • hafa léttum hala að veifa
  • hafa þungum hala að veifa
  • veifa að
  • veifa frá
  • veifa hendinni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veifa
veifaði
önnur persóna
veifar
veifaðir
þriðja persóna
veifar
veifaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veifi
veifaði
önnur persóna
veifir
veifaðir
þriðja persóna
veifi
veifaði
nafnháttur
veifa
sagnbót
veifað
lýsingarháttur nútíðar
veifandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
veifa
veifaðu
veifið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
veifarðu
veifaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
veifirðu
veifaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
veifaður
veifuð
veifað
þolfall
veifaðan
veifaða
veifað
þágufall
veifuðum
veifaðri
veifuðu
eignarfall
veifaðs
veifaðrar
veifaðs