veigur
nafnorðkarlkyn
styrkur, mikilvægi
<kvæði> sem veigur er í
það var lítill veigur í gömlu ríkisstjórninni
Orðasvið
kraftur / afl
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
veigur
veigurinn
Þf.
veig
veiginn
Þgf.
veig
veignum
Ef.
veigsveigar
veigsinsveigarins