Yrða

veigra

sagnorð þágufall
veigra sér við <þessu>
treysta sér ekki til þessa, þora þessu ekki, vera mjög hikandi við þetta
ég veigraði mér við að segja henni sannleikann
sumir veigra sér við að fara til læknis
kötturinn veigraði sér við að fara út í snjóinn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veigra
veigraði
önnur persóna
veigrar
veigraðir
þriðja persóna
veigrar
veigraði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
veigri
veigraði
önnur persóna
veigrir
veigraðir
þriðja persóna
veigri
veigraði
nafnháttur
veigra
sagnbót
veigrað
lýsingarháttur nútíðar
veigrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
veigra
veigraðu
veigrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
veigrarðu
veigraðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
veigrirðu
veigraðirðu