veigra
sagnorðþágufall
veigra sér við <þessu>
treysta sér ekki til þessa, þora þessu ekki, vera mjög hikandi við þetta
ég veigraði mér við að segja henni sannleikann
sumir veigra sér við að fara til læknis
kötturinn veigraði sér við að fara út í snjóinn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veigra
veigraði
2.p.
veigrar
veigraðir
3.p.
veigrar
veigraði
Nútíð
Þátíð
1.p.
veigrum
veigruðum
2.p.
veigrið
veigruðuð
3.p.
veigra
veigruðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veigri
veigraði
2.p.
veigrir
veigraðir
3.p.
veigri
veigraði
Nútíð
Þátíð
1.p.
veigrum
veigruðum
2.p.
veigrið
veigruðuð
3.p.
veigri
veigruðu
Nh.
veigra
Sagnb.
veigrað
Lh. nt.
veigrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
veigra
veigraðu
veigrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
veigrarðu
veigraðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
veigriði
veigruðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
veigrirðu
veigraðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
veigriði
veigruðuði