útbrunninn

lýsingarorðút-brunninn

1

kulnaður, slokknaður

eldurinn var útbrunninn

2

persóna

sem er búinn að missa áhuga á og ánægju af starfi sínu, staðnaður

hann leikur útbrunninn skemmtikraft í myndinni

→ sjá: brenna¹ so

Orðasvið og samstæður

kulnun

kulnaður
, kulnun
, útkulnaður
, fölskvaður
, hálfkulnaður
, slokinn

stöðnun

Samstæður

Frumstig

SterkVeik

Et.Ft.

Karlkyn

Kvenkyn

Hvorugkyn

Nf.

útbrunninn

útbrunnin

útbrunnið

Þf.

útbrunninn

útbrunna

útbrunnið

Þgf.

útbrunnum

útbrunninni

útbrunnu

Ef.

útbrunnins

útbrunninnar

útbrunnins