Yrða

útbrunninn

lýsingarorð út-brunninn
1
kulnaður, slokknaður
eldurinn var útbrunninn
2
persóna
sem er búinn að missa áhuga á og ánægju af starfi sínu, staðnaður
hann leikur útbrunninn skemmtikraft í myndinni
→ sjá: brenna1 sagnorð
Orðasvið og samstæður
kulnun
stöðnun
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
útbrunninn
útbrunnin
útbrunnið
þolfall
útbrunninn
útbrunna
útbrunnið
þágufall
útbrunnum
útbrunninni
útbrunnu
eignarfall
útbrunnins
útbrunninnar
útbrunnins