Yrða

burst

nafnorðkvenkyn
1
uppmjókkandi þak á burstabæ
2
hárkambur á hrygg dýra
reisa burstir
(um hund) láta hárin rísa
Orðasvið og samstæður
húshluti
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
burst
burstin
Þf.
burst
burstina
Þgf.
burst
burstinni
Ef.
burstar
burstarinnar