Yrða

bursta

sagnorð
1
þolfall
snyrta (e-ð) með bursta
ég ætla að bursta á mér hárið
hann burstar tennurnar á kvöldin
hún burstaði skóna sína
2
þolfall
óformlegt
gersigra (e-n)
handboltaliðið burstaði andstæðingana
Orðasambönd
Orðasambönd
  • bursta á sér hárið
  • bursta í sér tennurnar
  • bursta tennur
  • bursta tennurnar
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bursta
burstaði
önnur persóna
burstar
burstaðir
þriðja persóna
burstar
burstaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
bursti
burstaði
önnur persóna
burstir
burstaðir
þriðja persóna
bursti
burstaði
nafnháttur
bursta
sagnbót
burstað
lýsingarháttur nútíðar
burstandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
bursta
burstaðu
burstið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
burstarðu
burstaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
burstirðu
burstaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
burstaður
burstuð
burstað
þolfall
burstaðan
burstaða
burstað
þágufall
burstuðum
burstaðri
burstuðu
eignarfall
burstaðs
burstaðrar
burstaðs