þausn
nafnorðkvenkyn
[ þysja, þeysa, þyss], a bustle, wild fray, mélée; margar þausnir ok þrætur, 290; nær var ek þausnum þeira, I was present at their fray, Sighvat; var nú eigi þausna-laust, there was no little bustle, iii. 229; þat má kalla þausnar-vers, þrjátigi at honum ganga, that may be called a hurly-burly song, Skiða R.: in usage the word remains in þjösnast, að, to chafe, rage, rave wildly; and þjösna-legr, coarse, raving: þjösna-skapr, coarseness, ravings. From this same root, we believe, comes the Norse ‘tausa,’ tös, = a romping girl, (from þausa, u, ?)
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- cp.compare.
- mod.modern.
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- m.karlkyn (e. masculine)
- Dan.Danish.
- Róm.Rómverja saga. (E. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)