þræta
sagnorð
t, or better þrætta, although it is now sounded with a single t; [but in trætte; þreâtian, threaten, though different in sense; or is þrætta assimilated for þrapt, þraptan, whence þrátta. þrætta (?); threap]:—to wrangle, litigate; nú þræta menn um lögmál, to wrangle about the law, i. 7; þ- um e-t, vi. 137: to contradict, 44, 78; þræta e-s, to deny a charge; hann þrætti þessa áburðar, i. 704, 34; eigi muntú þessa þurfa at þræta, i. 556; móti e-m, to contradict, 148.
2. , þrætask á, to bandy words, 559; þann jarðarteig sem vér höfum um þræzk, iii. 12; þrætt mun verða í móli ef eigi vita vitni, 82.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Dan.Danish.
- cp.compare.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- qs.quasi.
- North. E.Northern English.
- þ.þáttr.
- recipr.reciprocally.
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Th.Theophilus. (F. III.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Dipl.Diplomatarium. (J. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)