þrömr
nafnorðkarlkyn
, þramar, þremi, þrömu, () i. 622; [ thrum; term-inus. τέρμα, seem to be kindred words]:—the brim, edge, verge; þat (a vessel) var tólf álna þrama í milli. from edge to edge, in diameter, 564; faðir Móða fékk á þremi, he seized [the cauldron] by the brim, 34; lögg (the ledge), to þrömr, i. 501; gils-þrömr, the verge of the chasm; hjá gils-þreminum, 218; þeir sncru upp af götunni á gils-þröminn, 23; yfir gjár-bakkann ok bar út yfir annan veg þröminn, Pr. 411; við jarðar-þröm, at the earth’s brim or skirts, ‘terminus terrae,’ 34; við foldar þröm, the earth’s brim; sævar þröm, the sea’s brim, the shore; Hléseyjar þrömr, the beach of H. (an island), : in usage , in the phrase, vera kominn á Heljar þröm (or þrömina), to be ‘in extremis.’
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- dat.þágufall (e. dative)
- acc.þolfall (e. accusative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Engl.English.
- Lat.Latin.
- Gr.Greek.
- opp.opposed.
- mod.modern.
- fem.kvenkyn (e. feminine)
- EddaEdda. (C. I.)
- Ht.Hátta-tal. (C. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Hým.Hýmis-kviða. (A. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Dropl.Droplaugar-sona saga. (D. II.)
- Hdl.Hyndlu-ljóð. (A. II.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.