þyrnir
nafnorðkarlkyn
[see þorn; tjörne] a thorn, 546; klungr ok þyrni, , v. 159: þyrnar ok íllgresi. ; fjaðrar hans vóru sem þyrnar, 645. 69; þyna og þistla, the Bible, Matth. vii. 16; hag-þyrnir.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- Dan.Danish.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Post.Postula sögur. (F. III.)