þyrsta
sagnorð
t, [þorsti], to thirst, ; mig þyrstir, ‘it thirsts me,’ I thirst; þá þyrstir hann () eigi, 24, 132; hana þyrsti at meirr, vi. 352; til gullsins þyrsti þik, drekk þú nú gullit, 410; Bárðr sagði at hann þyrsti mjók, 207; slikt görir at er sölin etr, þyrstir æ því meirr, 605; þar þyrstir jörðina, 50; þá er mik þyrsti þá gáfu þér mér at drekka, 35.
Skammstafanir og tilvitnanir
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- acc.þolfall (e. accusative)
- Eluc.Elucidarium. (F. II.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Al.Alexanders saga. (G. I.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)