þytr
nafnorðkarlkyn
[þjóta], a noise, whistling sound, as of wind, leaves, (Gl.); þær þyt þulu, of the whirling of a mill, 3: er þungt at heyra þyt smábarna, cries, wailings, i. 263; vinda gnýr eða vatna þytr, Skúlda; lúðra-þytr, ; íllviðra-þytr.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- q. v.quod vide.
- EddaEdda. (C. I.)
- Gs.Grótta-söngr. (A. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)