Yrða

þæfa

sagnorð
þœfa, ð, [þóf, hence the töve], to beat, stamp cloth; þau klæði vóru þæfð með sand ok tjöru, i. 346; and in usage, þæfa sokka, vetlinga, peisu; þæfa í tunnu, to stamp in a tub, a curious custom still used in of two men lying on their backs and treading a tub open at both ends, so as to pack the cloth tightly.
2. to do a thing in a slow or tedious manner; þæfði hón þá ofan til árinnar, she went lumbering down to the river, 140; nú bíðu vér búnir, ok þarf eigi at þæfa oss lengr í þessu, to keep us longer waiting, i. 134; eigi mun ek þik lengi þæfa um liðs-beina, 105; förum heim, þæfum ekki Skíða, ok rannsökum bæinn, let us not belabour S. any longer, 168.II. , skulum vér þæfask svá við, struggle and delay ( töve), 16; ekki mun ek lengi þæfask til hvílunnar við þik, 16.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • i. e.id est.
  • mod.modern.
  • Dan.Danish.
  • Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • reflex.reflexive.
  • cp.compare.
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Grett.Grettis saga. (D. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
  • Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
  • Vápn.Vápnfirðinga saga. (D. II.)
  • Gísl.Gísla saga. (D. II.)