feginn
lýsingarorð
[fagna; fægen; fain; fagin], glad, joyful; verða feginn, to rejoice, 567; fegnari en frá megi segja, exceeding happy, 9: with to rejoice in a thing, i. 133; verða eyrindi feginn, to enjoy one’s errand, bring it to a happy end, Ísl. ii. 340; urðu menn þeim fegnir, people were fain to see them again, 47; ok er fegit orðit hjarta mitt tilkvámu þinni, 175; Ingi konungr varð honum hinn fegnasti, king Inge was fain at his coming, vii. 247; íllu feginn ver þú aldregi, never rejoice in mischief, 129; glaðr ertú nú Sigurðr, ok gagni feginn, rejoiced at thy victory, 25: with , feginn létsk þó Hjalli at hann fjör þægi, H. would fain save his life, 59 (rare).
β. with or and almost adverb, as in , eg vil feginn gera það, I will fain do that; það vil eg feginn, or eg varð feginn að sleppa, I was fain to escape.II. the phrases, á fegins-degi, on the day of joy, the day of resurrection, re-meeting, viii. 98, 82; taka fegins-hendi við e-u, to receive with glad hand, with heart and hand, iii. 98, i. 257, 106; á fegins-lúðri, on the mill of joy (), 5.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Hel.Heliand.
- dat.þágufall (e. dative)
- i. e.id est.
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- freq.frequent, frequently.
- infin.nafnháttur (e. infinitive)
- absol.absolute, absolutely.
- e. g.exempli gratia.
- poët.poetically.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Th.Theophilus. (F. III.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Fm.Fafnis-mál. (A. II.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Sl.Sólarljóð. (A. III.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Gs.Grótta-söngr. (A. II.)