hlé
nafnorðhvorugkyn
[ hlija = σκηνή, Mark ix. 5; hleô; hlea; lee; læ]:—lee, used (as in ) only by seamen; sigla á hlé, to stand to leeward, 400: shelter, standa í hlé, fara í hlé, to seek shelter: a pause, það varð hlé á því. hlé-borð, the lee side, ,
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Hel.Heliand.
- Engl.English.
- Dan.Danish.
- mod.modern.
- freq.frequent, frequently.
- Jb.Jóns-bók. (B. III.)
- Lex. Poët.Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.