hlíta
sagnorð
tt, [ lide], to rely on, trust, abide by, with ; gakk með mér jafnan, ok hlít () mínum ráðum, 62, i. 116, 84; ef hann vill eigi þeim váttum hlíta (abide by) er hinir hafa, i. 114; þá skal hinn hlíta því at lögum, i. 346; þetta þá Guðrún ok kvaðsk hans forsjá hlíta mundu, 144, 80, iii. 70; ek mun hlíta búum mínum ok fara eigi til Hofs, 29; hann var kvæntr, ok hlítti þó ekki þeirri einni saman, he had paramours besides, 15; ok hlítir Ástríðr eigi öðrum konum í pvi at þjóna honum í lauginni, A. trusted not to other women, would let no one do it but herself, xi. 157; ok skal ekki öðrum mönnum nú at h. at reka nautin, I will do it myself, 720, 224; þeir hlíttu mér (used me) til bréfa-görða, ix. 262; ef þú mátt eigi öðrum þar til hlíta, if thou hast no one else to do it, 107: so in the saying, eigi má því einu h. er bazt þykkir, one must put up with something short of the best,
2. with ; en þó sýnisk mér, sem eigi muni minna við hlíta, less than that will not do, Ísl. ii. 358, 13; vér höfum skip svá mikit ok lið-skyflt, at þar má ekki litlu liði við hlíta, so large a ship that it requires no small crew, iv. 297; eigi muntu því einu fyrir hlíta, that is not a sufficient answer, thou shall not get off with that, iii. 256; einhlítr,
Skammstafanir og tilvitnanir
- Dan.Danish.
- dat.þágufall (e. dative)
- imperat.boðháttur (e. imperative)
- i. e.id est.
- prep.forsetning (e. preposition)
- cp.compare.
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Vápn.Vápnfirðinga saga. (D. II.)
- Dropl.Droplaugar-sona saga. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Valla L.Valla Ljóts saga. (D. II.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)