jarteina
sagnorð
d, earteina, 166; jartegna, jargtengna, 59, B. (badly); jarteikna:—to betoken; mun sá siðr j. þau en fögru epli, xi. 12; jarteindu þat þau in miklu slátrin, er Barði lét þangat færa, Ísl. ii. 342; þat jartegndi blóma ríkis hans, i. 123; Davíð konungr jartegnir Krist, 390: to represent, of a letter, hann (the character) læt ek jarteina jafnt sem hina tvá, 166; sá stafr jarteinir tuttugu, id.; ok skolu tvá stafi earteina, id.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Cod.Codex.
- mod.modern.
- gramm.grammar.
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Bret.Breta sögur. (G. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Rb.Rímbegla. (H. III.)