Yrða

kala

sagnorð
kól, kólu; kell, kelr; kalinn: [ chill, cool; kühl]:—to freeze, of limbs to be numb and dead from frost; ok er sveininn () tók at kala, 77, ; ok kól hana í hel, she froze to death, 143; svá at þik kali, i. 30; alla kól þá um nóttina, 78; kell mik í höfuð, 29; mik tekr nú at kala, en mér var heitt fyrir stundu, ii. 112; var bæði at hann kól mjök ok hungraði, en veiddi ekki, i. 350; hann var kalinn á fótum svá at af leysti sumar tærnar, 432, iii. 198; hann kól sem aðra hundtík, 71; ok mun þik kala ef ek sit svá lengi ok útarliga sem ek em vanr, 35; dýrit var kalit á fyrra fæti, 179; kalit í hel, frozen to death, 185; sveinar tveir, veslingar, kalnir ok máttdregnir, 42; á kné kalinn, 3; kalinn ok klæðlauss, iii. 8; klæða kalna, 22:— kalinn [= kahl], of a field barren from cold or frost.
II. , of a sail, to lose the wind; seglið () kelr, whence kalreip,
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • pres.nútíð (e. present)
  • mod.modern.
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • cp.compare.
  • Engl.English.
  • Germ.German.
  • esp.especially.
  • impers.ópersónulegt (e. impersonal)
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • v. l.varia lectio.
  • naut.nautical.
  • q. v.quod vide.
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Sd.Svarfdæla saga. (D. II.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Vkv.Völundar-kviða. (A. II.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • O. H. L.Ólafs saga Helga Legendaria. (E. I.)