kall
nafnorðhvorugkyn
a call, cry, shouting; óp ok kall, 236; heyra kall mikit, 179; með hátíðligu kalli, 748; kall ok eggjan, 215; kall ok lúðra-þytr, 324.
2. a calling on; Eyjólfr heyrir kallit, ok lítr við, 61 new ; eigi skaltú herstask á annan mann í kalli þínu, 16.3. a call, name; nefna jarl enn ílla … var þat kall haft lengi síðan, i. 254; þessi eru at kalli (are by name, are called) in mestu ref-hvörf, ()II. a call, cure of souls, ( ‘call’ of a minister); kjól ok kall, præste-kald,
2. a claim; kalls-lauss, free from claim, ix. 409.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- Ed.edition, editions, edited.
- eccl.ecclesiastical.
- cp.compare.
- Scot.Scottish.
- Dan.Danish.
- mod.modern.
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Ht.Hátta-tal. (C. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)