kalkr
nafnorðkarlkyn
[borrowed from calix; calic and calc; chalice; chelih; kelk; Dan.-Swed. kalk; the word came in with Christianity from the ; for, though it occurs in ancient poems, none of these can be older than the Danish settlement in England: the form kalkr is used in a heathen sense, whereas the later form kaleikr is used in the ecclesiastical sense only]:—a chalice, cup, goblet, it occurs in the poems 28, 30, 32, 30, 29, 3. 29; hrím-kalkr, 53; silfr-k., a silver cup, i. 50; nú er hér kalkr, er þú skalt drekka af, eptir þat tók hann kalkinn, þá var enn eptir í kalkinum, er hann hafði af drukkit kalkinum, 7; nú tók hann kalkinn ok hönd hennar með, i. 50.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- Lat.Latin.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- Hým.Hýmis-kviða. (A. I.)
- Akv.Atla-kviða. (A. II.)
- Rm.Rígsmál. (A. II.)
- Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Ls.Loka-senna. (A. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Gullþ.Gull-Þóris saga. (D. II.)