kallarinafnorðkarlkyna, m. a crier, herald, Stj. 604: as a law term, a kind of beadle or town clerk, N. G. L. i. 306, ii. 251.Skammstafanir og tilvitnanirm.karlkyn (e. masculine)Stj.Stjórn. (F. I.)N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)