Yrða

kemba

sagnorð
d, [kambr], to comb; skera hár silt né k., 6; k. höfuð, 38, 11; kembdr ok þveginn, 2. 25; laug skal göra hveim er liðinn er, hendr þvá ok höfuð, kemba ok þerra áðr í kistu fari, 34 (Bugge); k. sik, 138; usually k. sér, 409, i. 168, i. 560; megi þér k. þeim eigi hagligar tjaldkúlur, ii. 448; k. hærur, to comb gray hairs, see hæra.
II. to card wool; kemba ull, 32, 78.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Vsp.Völuspá. (A. I.)
  • Vtkv.Vegtams-kviða. (A. I.)
  • Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
  • Sdm.Sigrdrífu-mál. (A. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Bret.Breta sögur. (G. I.)