kunnigr
lýsingarorð
, kunnugr: I. [kunna],
1. of a thing, known; göra kunnigt, to make known, 282; vera kunnigt, to be known, 36, 38; hinna fyrri biskupa sem lands-háttr var hér kunnigri, ii. 79; menn svá vitrir, ok kunnig lögin, to whom the law is so well known, iii. 258; þér mun hér kunnigt um húsa-skipan, 235; var mér kunnigt um Brynjólf, enn kunnara um Bárð, 39; kunnigt er mér um hag ykkarn, 17; þat er yðr kunnigt, you know well, 138.2. wise, supernatural, in which sense it has the forms kunngir ; Ása-fólk var svá kunnigt, at allir hlutir géngu at vilja þeirra, (init.); Haraldr konungr bauð kunngum manni at fara í hamförum til Íslands, i. 228; Simon Magus lastaði Petrum ok kvað hann vera kunngan mjök, 656 C. 26; margar kunngar úvættir byggja land þat, xi. 182; fjöl-kunnigr, 3. in usage, knowing well, well acquainted, familiar; vel kunnugr, gagn-kunnugr, hund-kunnugr, intimately acquainted.II. [kyn], high born; Ás kunnigan, 1; kunnigri kván Niðaðar, 23: kindred, Ás-kunnigr, Goð-k., Álf-k.,
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- mod.modern.
- contr.contracted.
- etc.et cetera.
- q. v.quod vide.
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Post.Postula sögur. (F. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Rm.Rígsmál. (A. II.)
- Vkv.Völundar-kviða. (A. II.)