Yrða

kunnliga

atviksorðkunn-liga
intimately, as an old acquaintance; kveðjask k., i. 272; þessi maðr kvaddi Þorgils kunnliga, 276; vitja mín k., 131; Þorgils skyldi k. senda menn til Sigurðar, vii. 220; vitja þú k. Þorkels Geysu, hvenar sem þú þykisk þess við þurfa, vi. 223; þá leita þú k. á fund þess manns er …, 224; látask k. við, 88; kunnliga ríða þeir þó, 105.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adv.atviksorð (e. adverb)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)