kunnr
lýsingarorð
, older kuðr, which form is in poets, 56, and in old ; kuðri (notae) rhymed with Súðvík (Southwark), (in a verse), as in the compds ú-kuðr ; [ kunþs; cuð, whence un-couth, = strange; kund]:—known; vil ek göra þér kunnt, hvat vera skal um þínn hag, 655 ix. A. 2; var mér kunnara um 39; þér munu kunnar leiðir, i. 71; jókk því es mér varð síðan kunnara, (); jafn-kunnr; var frægr maðr ok mörgum kuðr (kunnr, 53, ) at sýn ok at máli, ii. 78: familiar, grannar þínir ok kunnir menn, neighbours and friends, 151; vinir hans ok kunnir menn, 109; þeir vóru mjök kunnir áðr, intimate friends, 166.
2. with ; kunnr at e-u, known, convicted of; verðr hann at því kunnr eða sannr, i. 16, 17: in a good sense, en þú, Einarr, ert k. at drengskap, vi. 21; emk kuðr at slíku, vi. (in a verse); kuðr at máli = málkunnugr, ‘speech friend,’ on speaking terms, 56: nafn-kunnr, famous; ú-kunnr, unknown.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- freq.frequent, frequently.
- MSS.manuscript, manuscripts.
- dat.þágufall (e. dative)
- fem.kvenkyn (e. feminine)
- sing.eintala (e. singular)
- etc.et cetera.
- Goth.Gothic.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- prop.proper, properly.
- Germ.German.
- pref.preface.
- l. c.loco citato.
- prep.forsetning (e. preposition)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Bárð.Bárðar saga. (D. V.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Íb.Íslendinga-bók. (D. I.)
- BjörnBiörn Halldórsson.
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)