Yrða

kveðandi

nafnorðkvenkyn
the recital of a song, singing; ok er lokit var kvæðinu, lét Óttarr eigi niðr falla kveðandina, heldr hóf hann upp drápuna, þá er hann hafði ort um konunginn, iii. 242; fögr var sú kveðandi at heyra, 152; þar skyldi vera k. mikil sem hón (the prophetess) var, ii. 506; því næst heyrðu þeir kveðandi harðla ógurliga með mikilli raust, Draum. 124; heyrði hann í hús nokkut kveðindi svá fagra, at …, vii. 233.
2. metric, rhythm, flow of a verse; hér er stafa-setning sú ( the alliteration) sem hætti ræðr ok k. görir, 120; ok gör svá löng samstafa af skamri, þvíat ella helzt eigi k. rétt í vísu-orði, 182; sú stafsetning er hatt görir ok kveðandi, 121; þessi figura er upphaf til þeirrar kveðandi, er saman-heldr Norrænum kveðskap, 192; en þó fegra þær mjök í kveðandi, 122.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • viz.namely.
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Grett.Grettis saga. (D. II.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • SkáldaSkálda. (H. I.)