kvánga
sagnorð
að,
I. to make a man marry; eigi á faðir-eða móðir at kvánga son sinn eðr gipta dóttur sína með meira fé heiman en slíkt komi á hlut þeirra er eptir eru, ef þá væri erfðum skipt, i. 81; this form however is not usual; but,II. kvángask, to marry, take a wife, of a man, (but giptast, to be given away, of a woman), 39, Ísl. ii. 214; ef karlmaðr kvángask en kona giptisk fyrir útan frænda ráð, ii. 77, passim: kvángaðr, married, 83, 88, passim.
Skammstafanir og tilvitnanir
- act.germynd (e. active)
- reflex.reflexive.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)