kveif
nafnorðkvenkyn
[from Fr. coif], a coif, cap; hött eðr k., 434; hött né húfu eða k., 291: a mitre, viii. 378, ii. 186: in usage, a feeble person, hann er mesta kveif: as also kveifara-skapr, feebleness; kveifar-legr, (-lega, ), weak, faint.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- esp.especially.
- mod.modern.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- m.karlkyn (e. masculine)
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- adv.atviksorð (e. adverb)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)