máttr
nafnorðkarlkyn
, máttar, mætti, mættir; [ mahts = δύναμις; meaht; might; maht; macht; magt]:—might, strength: , trúa á mátt sinn ok megin, i. 35: er at þessu orðinn svá mikill (it has come to such a pitch) at hér eru við vafðir margir ríkis-menn, xi. 264; ok allir mættir hræðask, 623. 26: value, 175, 176; var mér alls máttar (I had to use might and main) áðr ek kom henni upp, iii. 74.
II. strength, health; ílla ertú leikinn, sé ek at eigi er máttrinn mikill, ii. 388; jarl hafði fengit harða sótt ok kölluðu hættligan mátt hans, ix. 390; hann hefir mál sitt, en þó máttr sem minnstr, xi. 102; hón spurði hversu þá skyldi mætti manns komit vera er heita skal fyrir manni, i. 69; en þóat máttrinn þyrri mjök, 175; ek lá fyrr í sótt með litlum mætti oleaðr, 110; síðan fór hann heim með litlum mætti, 144; er at leið mætti hans, when he began to sink, viii. 258; hón svaraði reiðuliga ef nokkurr spurði at mætti hennar, 14; hón leiddi mjök at fréttir um mátt Halldóru, i. 200; van-máttr, weakness.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- dat.þágufall (e. dative)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- allit.alliteration, alliterative.
- cp.compare.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)