menna
sagnorð
t, [maðr or mannr], to make a man of, rear, breed; mun ek fylgja sonum mínum, menna þá ok hreysta eptir megni, 332.
II. to become a man, of breeding and the like: ef þeir vilja mennask, i. 509.
2. menntr, bred, accomplished as a man, in a moral sense; hann átti marga sonu ok vel mennta, 10 new ; vel menntr um marga hluti, xi. 322; Valþjófr var manna bazt menntr, 242; vel menntr í alla staði, 18; ok var Þórðr eigi at verr þótt hann leitaði sér ráðs, 52; hann var vel , klerkr góðr ok trúmaðr, ix. 531; gildir menn ok allvel menntir, 26; hinn skörnligasti maðr ok vel menntr, 4.
Skammstafanir og tilvitnanir
- reflex.reflexive.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- esp.especially.
- Ed.edition, editions, edited.
- m.karlkyn (e. masculine)
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Bær.Bærings saga. (G. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)
- Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)