nýta
sagnorð
t, [njóta], to make use of; ek ætla at þú nýtir eigi boga minn, thou canst not wield my bow, vii. 120: , ok frétti Þorstein, hvárt þá mætti svá nýta, he asked if that would do, Ísl. ii. 207; skulu vér bræðr búnir ok boðnir til slíks sem þér vilit okkr til nýta, 50; ekki nýtir þú hér af, 32; eigi munu þit lengr nýta hvárt af öðru, enjoy one another, i. 96; þau Sigríðr nýttu eigi af samförum, lived unhappily together, 116; vóru þau í Reykjaholti lengstum, þvíat ekki nýtti af henni um samvistir ef þau vóru eigi þar, ii. 48.
2. to eat, consume; þat er rétt at nýta svín, ; nú nýtir hann sér nyt fjár þess, i. 428; ef hann nýtir sér fuglinn, ii. 346; nýta fæzlu, , i. 342.II. to use, bear, endure; údaunn svá mikill at menn þóttusk varla mega nýta at sitja yfir henni, i. 178; þóttusk menninir eigi nýta at vera hjá honum, (St.), of Job; jaxlinn varð svá sárr, at hann þóttisk eigi nýta mega at láta tunguna við koma, i. 195; ú-nýta, to destroy, i. 342.III. to avail; þetta má eigi nýtask, i. 148; en þetta eitt mál nýttisk (succeeded) þat er í dóm var lagt, 31.
β. = nytjask, to yield milk; ok er konur hafa mjólkat, segja þær aldrei jafnílla nýzk (nytjask?) hafa, Ísl. ii. 181.2. nýtandi. fit to be used, vi. 422, i. 168: worthy, nýtandi menn = nýtir menn, xi. 80: eatable, i. 341:— , hafið þér enn framar nýttar en gefnar vóru, x. 7.
Skammstafanir og tilvitnanir
- absol.absolute, absolutely.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- reflex.reflexive.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- pass.þolmynd (e. passive)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Th.Theophilus. (F. III.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- K. Þ. K.Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Anecd.Anecdoton. (H. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)