Yrða

skyldugr

lýsingarorð
[ skyldig], bound, obliged; s. at göra e-t, s. at halda eið, 62, 8, 22; hón var eigi skyldug at lúka, not bound to pay, iii. 13; s. til e-s, s. til hollustu ok hlýðni, 17; sem vér erum skyldugir við yðr, i. 342; s. e-m e-u, hverju prestr er s. bændum, which are his duties towards them? i. 346: of a thing due, skyldug hlýðni, 226; nú er skyldugt, it is obligatory, 330: due, skyldug pína, id.
2. owing, of debts; e-m, to owe to one. 151; er hann s. kirkjunni fimm aura, 9: , svá, mikils góðs s., ii. 8: in need of, s. e-s, i. 218 C.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • Dan.Danish.
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
  • K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
  • Dipl.Diplomatarium. (J. I.)
  • Js.Járnsíða. (B. III.)
  • H. E.Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Vm.Vilkins-máldagi. (J. I.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)