stynja
sagnorð
styn, pret. stundi; subj. styndi; part. stunit; [Dan. stönne; Germ. stöhnen]:—to groan; grét ok stundi, Hkr. iii. 366; stynéndr, Hom. 54; Helgi tekr at stynja fast, Gísl. 47; stynja dvergar, Vsp. 53, passim.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- Dan.
- Danish.
- Germ.
- German.
Tilvitnuð rit
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Vsp.
- Völuspá. (A. I.)