vitand
nafnorðkvenkyn
vitend ( vitund), intelligence, consciousness, a being privy to, conscious of; var þat gört með yðvarri vitand ok ráði, vii. 305; í því ráði ok vitand hafði verit Hákon dúfa, ix. 452; þú Búi hefir hér vel verit í vetr, at várri vitnud, in our opinion, to our knowledge. Ísl. ii. 442; at minni vitund, 254; at vér fám hvárki af þeim vitand né sýn, iii. 156; hin minnsta synd at vitan gör, a willing, conscious sin. 675. 26; halda fyrir eins-eiði at sinni vitend (sic), ii. 68, 128; um sum íllvirki eigi tvímælis laust hvárt þér manit þurrt hafa um setið allar vitundir, iii. 261; hyggr þú at hann muni at þér bera vitundina þá er hann skal sik undan sökum færa, 454; með-vitund.
II. a whit, bit; ekki vitund, not a whit, in usage, but only with the negative.
Skammstafanir og tilvitnanir
- mod.modern.
- f.kvenkyn (e. feminine)
- freq.frequent, frequently.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Eluc.Elucidarium. (F. II.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)