Yrða

haldinn

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
vera haldinn <hættulegum sjúkdómi>
þjást af alvarlegum sjúkdómi
vera haldinn <sektarkennd>
finna til hræðslu/sektarkenndar
vera haldinn illum anda
illur andi hefur tekið sér bólfestu í manni
vera vel haldinn
vera í góðu ástandi, hafa það gott
gestirnir voru vel haldnir í mat og drykk
vera illa haldinn
vera í slæmu ástandi
hún er illa haldin eftir slysið
→ sjá: halda sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • haldinn heimþrá
  • haldinn minnimáttarkennd
  • heilu og höldnu
  • illa haldinn
  • með heilu og höldnu
  • vera haldin brókarsótt
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
haldinn
haldin
haldið
þolfall
haldinn
haldna
haldið
þágufall
höldnum
haldinni
höldnu
eignarfall
haldins
haldinnar
haldins