Yrða

sveif

nafnorðkvenkyn
handfang til að snúa e-u með í hring
hallast/snúast á sveif með <honum>
taka málstað hans, vera sömu skoðunar og hann
Orðasambönd
Orðasambönd
  • sitja við sína sveif
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
sveif
sveifin
Þf.
sveif
sveifina
Þgf.
sveif
sveifinni
Ef.
sveifar
sveifarinnar