sveia
sagnorðþágufall
segja 'svei' til að skamma t.d. hund
fussa og sveia
láta í ljós vandlætingu sína
hún fussaði og sveiaði yfir því hvað nútímabörn væru löt
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
fordæming
óánægja
Samstæður
Orðasambönd
- fussa og sveia
- fússa og sveia
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sveia
sveiaði
2.p.
sveiar
sveiaðir
3.p.
sveiar
sveiaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sveium
sveiuðum
2.p.
sveiið
sveiuðuð
3.p.
sveia
sveiuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sveiast
sveiaðist
2.p.
sveiast
sveiaðist
3.p.
sveiast
sveiaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sveiumst
sveiuðumst
2.p.
sveiist
sveiuðust
3.p.
sveiast
sveiuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sveii
sveiaði
2.p.
sveiir
sveiaðir
3.p.
sveii
sveiaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sveium
sveiuðum
2.p.
sveiið
sveiuðuð
3.p.
sveii
sveiuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sveiist
sveiaðist
2.p.
sveiist
sveiaðist
3.p.
sveiist
sveiaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sveiumst
sveiuðumst
2.p.
sveiist
sveiuðust
3.p.
sveiist
sveiuðust
Nh.
sveia
Sagnb.
sveiað
Lh. nt.
sveiandi
Nh.
sveiast
Sagnb.
sveiast
Lh. nt.
sveiandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sveia
sveiaðu
sveiið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sveiarðu
sveiaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sveiiði
sveiuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sveiirðu
sveiaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sveiiði
sveiuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sveiastu
sveiaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sveiistu
sveiaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sveiaður
sveiuð
sveiað
Þf.
sveiaðan
sveiaða
sveiað
Þgf.
sveiuðum
sveiaðri
sveiuðu
Ef.
sveiaðs
sveiaðrar
sveiaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sveiaðir
sveiaðar
sveiuð
Þf.
sveiaða
sveiaðar
sveiuð
Þgf.
sveiuðum
sveiuðum
sveiuðum
Ef.
sveiaðra
sveiaðra
sveiaðra