Yrða

sveia

sagnorð þágufall
segja 'svei' til að skamma t.d. hund
fussa og sveia
láta í ljós vandlætingu sína
hún fussaði og sveiaði yfir því hvað nútímabörn væru löt
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
fordæming
óánægja
Samstæður
Orðasambönd
  • fussa og sveia
  • fússa og sveia
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sveia
sveiaði
önnur persóna
sveiar
sveiaðir
þriðja persóna
sveiar
sveiaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sveii
sveiaði
önnur persóna
sveiir
sveiaðir
þriðja persóna
sveii
sveiaði
nafnháttur
sveia
sagnbót
sveiað
lýsingarháttur nútíðar
sveiandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sveia
sveiaðu
sveiið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sveiarðu
sveiaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sveiirðu
sveiaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sveiaður
sveiuð
sveiað
þolfall
sveiaðan
sveiaða
sveiað
þágufall
sveiuðum
sveiaðri
sveiuðu
eignarfall
sveiaðs
sveiaðrar
sveiaðs